அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ யானையின் ஆண்டில் பிறந்தார்கள். அவர்கள் ரபீஉல் அவ்வல் மாதத்தில் பிறந்தார்கள். அவர்கள் திங்கட்கிழமை பிறந்தார்கள். அவர்கள் தந்தை: அப்துல்லாஹ் மகன் அப்துல் முப்தலிப். அவர்கள் தாய்: ஆமினா மகள் வஹ்ப் மகன் அப்து மனாஃப் மகன் ஸுஹ்ரா மகன் கிலாப். அப்துல்லாஹ் ஷாம் நோக்கி வர்த்தகப் பயணம் செய்தார். அவர் மதீனாவில் தங்கினார். அவர் அங்கு நோயுற்றார்.அவர் அங்கே இறந்தார். அப்போது ஆமினா கர்ப்பிணியாக இருந்தார்.அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ தந்தையில்லாமல் பிறந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ பிறந்தபோது அவர்களின் தாய் கூறினார்: “அவர் பிறந்தபோது என்னிடமிருந்து ஒரு ஒளி வெளிப்பட்டது.” “அந்த ஒளியில் ஷாம் நாட்டின் அரண்மனைகள் எனக்குத் தோன்றின.” அப்துல் முப்தலிப் குழந்தையை எடுத்தார்.அவர் அவரை கஅபாவிற்கு கொண்டு சென்றார்.அவர் அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி கூறினார்.அவர் அவருக்கு “முஹம்மது” என்று பெயரிட்டார். அவரிடம் கூறப்பட்டது: “நீங்கள் உங்கள் முன்னோர்களில் யாருக்கும் இல்லாத பெயரை ஏன் வைத்தீர்கள்?” அவர் கூறினார்:“அவர் வானத்திலும் பூமியிலும் புகழப்பட வேண்டும் என்று விரும்பினேன்.” அவர் ஏழாம் நாளில் ஒரு பலியைச் செய்தார்.அவர் அவரின் தலையை மொட்டையிட்டார். அரபுகளில் வழக்கம்: குழந்தைகளை பாலைவனப் பெண்களிடம் ஒப்படைப்பது. அவர்கள் தூய மொழி கற்கவும் வலிமையுடன் வளரவும்.பனி ஸஅத் மகன் பக்ர் குலத்திலிருந்து பெண்கள் மக்காவிற்கு வந்தனர்.அவர்கள் பாலூட்டக் குழந்தைகளைத் தேடினர் .அவர்களில் ஒருவர்:ஹலீமா மகள் அபூ துவைபு.அவர் வறுமையுடன் வந்திருந்தார்.அவரின் கழுதை பலவீனமாக இருந்தது.அவரின் ஒட்டகம் பால் தரவில்லை.அவரின் குழந்தை அழுதுகொண்டிருந்தது.அவருக்கு எந்தக் குழந்தையும் கிடைக்கவில்லை.அவருக்கு தந்தையில்லாத ஒரு குழந்தை வழங்கப்பட்டது. அவர் கூறினார்: “நான் ஒரு அனாதை குழந்தையை விரும்பவில்லை.” பின்னர் அவர் கூறினார்: “என்னிடம் வேறு குழந்தை இல்லை.” “அவரை எடுத்துக் கொள்கிறேன்.” அவர் அவரை எடுத்தார். அவரை எடுத்தவுடன் அவரின் மார்பில் பால் நிரம்பியது. அவரின் குழந்தையும் குடித்தது. அவர்களின் ஒட்டகம் பால் கொடுத்தது. அவர்களின் கழுதை வேகமாக நடந்தது. அவரின் கணவர் கூறினார்: “ஹலீமா, நீ ஒரு ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட குழந்தையை எடுத்தாய்.” அவர் அவர்களிடம் வளர்ந்தார். அவர் இரண்டு ஆண்டுகள் பால் குடித்தார். அவர் வலிமையுடன் வளர்ந்தார். அவர் நல்ல உடலமைப்புடன் இருந்தார்.அவர் தெளிவான மொழியில் பேசினார். ஹலீமா கூறினார்:“நாங்கள் எங்கள் ஆடுகளை மேய்க்க வெளியே அனுப்பினோம்.” “அவை மாலை திரும்பும்போது பால் நிரம்பியவையாக வந்தன.” “மற்றவர்களின் ஆடுகள் வறண்டவையாக வந்தன.” “மக்கள் தங்கள் மேய்ப்பவர்களிடம் கூறினர்:‘ஹலீமாவின் மேய்ப்பவர் மேய்க்கும் இடத்தில் நீங்களும் மேய்க்குங்கள்.’” ஆனால் அவர்களின் ஆடுகள் அப்படியே திரும்பின. அவர் இரண்டு ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபோது ஹலீமா அவரை மக்காவிற்கு கொண்டு வந்தார். அவர் அவரைத் திருப்பிக் கொடுக்க விரும்பவில்லை.அவர் அவரின் தாயிடம் கூறினார்: “அவரை இன்னும் எங்களுடன் விடுங்கள்.” அவர் அவரை மீண்டும் எடுத்துச் சென்றார். நெஞ்சு பிளவு ஒருநாள் அவர் தனது சகோதரனுடன் ஆடுகளை மேய்க்கச் சென்றார். அவரது சகோதரன் அம்மாவிடம் ஓடி வந்தான். அவன் கூறினான்: “என் குரைஷிய சகோதரனைஇரண்டு வெள்ளை ஆடையணிந்தவர்கள் பிடித்தனர்.” “அவர்கள் அவரை படுக்க வைத்தனர்.” “அவர்கள் அவரது நெஞ்சைத் திறந்தனர்.” “அவர்கள் அதிலிருந்து ஒன்றை எடுத்தனர்.” ஹலீமா மற்றும் அவரது கணவர் அவ ரை நோக்கி ஓடினர். அவர் நிறமாறியிருந்தார். அவர்கள் அவரை அணைத்தனர். அவர்கள் கேட்டனர்: “உனக்கு என்ன ஆயிற்று?” அவர் கூறினார்: “இரண்டு மனிதர்கள் வந்தனர்.” “அவர்கள் என்னை படுக்க வைத்தனர்.” “அவர்கள் என் நெஞ்சைத் திறந்தனர்.” “அவர்கள் என் இதயத்திலிருந்து ஒரு கரும்பகுதியை எடுத்தனர்.” இது தொடர்பாக ஹதீஸ்: لهُ فِي طسْتٍ مِنْ ذهَبٍ بماءِ زَمْزَم، ثم لأمهُ،" هَذا حظ الش َّيْطان مِنكَ، ثم غَس:أتَانِي جبْريلُ، فَشَق َّ عنْ قلبي، فَاسْتَخرج مِنهُ علقَة، فَقَالَ دَه فِي مكَانِهِ" ثم أعا ஹலீமா அவருக்குப் பயந்தார். அவர் அவரைத் திருப்பிக் கொண்டு அவரது தாயிடம் வந்தார். அவர் நிகழ்வைச் சொன்னார். அவரது தாய் கூறினார்: “அவரைப் பற்றி எனக்கு பயமில்லை.” “அவருக்கு ஒரு பெரிய காரியம் உண்டு.” ஹலீமா அவரைத் தாயிடம் ஒப்படைத்தார். அவர் தன் தாய் ஆமினாவுடன் வாழ்ந்தார். அவர் ஆறு வயது அடைந்தபோது, அவரது தாய் அவரை அழைத்து மதீனாவிற்கு சென்றார்.அவர் அங்கு தன் உறவினரைச் சந்திக்க விரும்பினார்.அவர் அங்கு தன் கணவர் அப்துல்லாஹ் அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடத்தையும் பார்த்தார். அவர்கள் திரும்பும் வழியில் அப்வா என்ற இடத்தை அடைந்தனர்.அங்கே ஆமினா நோயுற்றார். அவர் அங்கே இறந்தார். அவர் அங்கே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ ஆறு வயதுடைய சிறுவனாக இருந்தார்.உம்மு அய்மன் அவரை மக்காவிற்கு கொண்டு வந்தார். அவர் அவரை அவரது தாத்தா அப்துல் முப்தலிபிடம் ஒப்படைத்தார். அப்துல் முப்தலிப் அவரை மிகவும் நேசித்தார். அவர் கஅபா அருகில் தனக்கென விரிக்கப்பட்டிருந்த பரப்பில் அமர்ந்தார். அவரது மகன்கள் அந்த இடத்தில் அமரமாட்டார்கள். அவர் அவரது பேரனை அந்த இடத்தில் அமர வைத்தார். அவரது மகன்கள் அவரைத் தடுக்க முயன்றார்கள். அப்துல் முப்தலிப் கூறினார்: “என் மகனை விடுங்கள்.” “அவருக்கு ஒரு பெரிய நிலை உண்டு.” அவர் எட்டு வயது அடைந்தபோது, அப்துல் முப்தலிப் இறந்தார். அவர் ஹஜூன் பகுதியில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவரது தாத்தாவின் பின்னால் அழுதார்கள். அதன் பின்னர் அவரது தந்தைஅபூ தாலிப் அவரைத் தனது பராமரிப்பில் எடுத்தார். அபூ தாலிப் அவரை நேசித்தார். அவர் அவரைத் தன் குழந்தைகளைவிட அதிகமாக நேசித்தார். அவர் அவருடன் தூங்கினார்.அவர் அவருடன் உட்கார்ந்தார். அவர் அவரை தனியாக விடமாட்டார். அபூ தாலிப் ஒரு வர்த்தகப் பயணத்திற்காக ஷாம் நாட்டிற்கு புறப்பட்டார்.அவர் அவருடன்அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்களையும் அழைத்துச் சென்றார்.அப்போதுஅவர்கள் பஸ்ரா என்ற இடத்தை அடைந்தனர்.அங்கேபஹீரா என்ற ஒரு துறவி இருந்தான்.அவன் முன்பு அவர்களிடம் வெளியே வருவதில்லை. அவன் அவர்களை கவனிக்கவில்லை. அன்று அவன் அவர்களைப் பார்த்தான். அவன் மேகத்தைப் பார்த்தான்.அது ஒரு சிறுவனின் மீது நிழலிட்டது. அவர்கள் ஒரு மரத்தின் கீழ் அமர்ந்தபோது அந்த மரத்தின் கிளைகள்அந்த சிறுவன் மீது சாய்ந்தன.பஹீராஅவர்களை அழைத்தான். அவன் உணவு தயார் செய்தான். அவன் அனைவரையும் அழைத்தான்.அவன் கூறினான்:“உங்களில் யாரும் பின்னால் விடப்படக்கூடாது.” அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ ஒட்டகங்களுடன் இருந்தார்கள். பஹீரா கூறினான்:“அவரையும் அழைத்து வாருங்கள்.” அவர் வந்தபோது பஹீரா அவரைப் பார்த்தான்.அவன் அவர் முகத்தை கவனித்தான். அவன் அவரது தோள்களுக்கு இடையில் பார்த்தான்.அவன் நபித்துவ முத்திரையை கண்டான். அவன் அபூ தாலிபிடம் கேட்டான்: “இந்த சிறுவன் உனக்கு யார்?” அவர் கூறினா ர்: “அவர் என் மகன்.” பஹீரா கூறினான்: “அவன் உன் மகன் அல்ல.” “அவர் தந்தை உயிரோடு இருக்க முடியாது.” அபூ தாலிப் கூறினான்:“அவர் என் சகோதரனின் மகன்.” பஹீரா கூறினான்: “அவர உன் நாட்டிற்கு திருப்பிக் கொண்டு செல்.” “யூதர்கள் அவனை அறிந்தால் அவருக்கு தீங்கு செய்வார்கள்.” “அவருக்கு ஒரு பெரிய நிலை உண்டு.” அபூ தாலிப் அவரை மக்காவிற்கு திருப்பிக் கொண்டு வந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ இளமைக் காலத்தில் மக்கா மக்களுடன் வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் தங்கள் மக்கள் செய்வதைக் கண்டார்கள்.ஆனால் அவர்கள் சிலை வழிபாட்டில் கலந்து கொள்ளவில்லை.அவர்கள் பொய் பேசவில்லை.அவர்கள் துரோகம் செய்யவில்லை. அவர்கள் “அல்அமீன்” என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.மக்கள் அவர்களை நம்பினார்கள். அவர்கள் தங்கள் பொருட்களை அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள்.