குதூரியின் ஸவ்ம் 7/12 — நோயும் பயணமும்
நோயாளியின் அனுமதி
ரமளானில் நோற்றால் நோய் அதிகரிக்கும் என்று நியாயமான அச்சம் இருந்தால் நோயாளி நோன்பை விடலாம்; பின்னர் களா செய்ய வேண்டும். வெறும் சிரமம் மட்டும் போதாது. அனுபவம், தெளிவான அறிகுறி அல்லது நம்பகமான மருத்துவ அறிவுரை போன்றவற்றால் பாதிப்பு பற்றிய பலமான எண்ணம் இருக்க வேண்டும்.
பயணி
ஷரீஅத் பயணத்தில் உள்ளவர் நோன்பை விடலாம்; பின்னர் களா செய்ய வேண்டும். ஆனால் நோன்பு தீங்கு செய்யாத நிலையில் நோற்பதே சிறந்தது என்று குதூரி கூறுகிறார். தஜ்ரீத் மஸ்அலா 380 இதனைத் தனியாக ஆதரிக்கிறது. தீங்கு அல்லது கடும் பலவீனம் இருந்தால் இந்த “சிறந்தது” என்ற தீர்ப்பு மாறக்கூடும்.
நோய்/பயணம் தொடர்ந்தபடி மரணம்
நோயாளி குணமடையாமலும் பயணி தங்குநிலைக்கு திரும்பாமலும் இறந்தால், தவறிய நாட்களுக்கு களா பொறுப்பு நிலைபெறாது. காரணம்: நிறைவேற்றக் கூடிய காலம் அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை.
பின்னர் வாய்ப்பு கிடைத்தபின் மரணம்
நோயாளி குணமடைந்தாலோ பயணி தங்குநிலைக்கு வந்தாலோ, அதன் பின்னர் உயிரோடு இருந்த நாட்களின் அளவிற்கு களா பொறுப்பு நிலைபெறும். உதாரணமாக ஐந்து நாள் நிறைவேற்ற வாய்ப்பு கிடைத்திருந்தால் அந்த அளவு மட்டுமே இந்த மத்ன் விதியில் பொறுப்பாகும்.
நோன்புடன் நாள் தொடங்கி பின்னர் பயணம்
தங்குநிலையிலிருந்தபடி காலையில் நோன்பைத் தொடங்கியவர் பின்னர் பயணமானால், அந்த நாளை முடிப்பதே அடிப்படை. தஜ்ரீத் மஸ்அலா 392 இல், இந்நிலையில் உடலுறவு கொண்டால் நோன்பு முறிந்தாலும் கஃப்பாரா இல்லை என்ற நுணுக்கம் விவாதிக்கப்படுகிறது. இது பயணத்தை நோன்பு முறிக்கத் திட்டமிட்ட வழியாகப் பயன்படுத்த அனுமதி அல்ல.
களா தொடர்ச்சியா?
ரமளான் களாவைத் தொடர்ச்சியாகச் செய்யலாம்; இடைவெளியுடனும் செய்யலாம். அடுத்த ரமளான் வரும்வரை தாமதித்தால் முதலில் நடப்பு ரமளானை நோற்று, பின்னர் முந்தைய களாவைச் செய்ய வேண்டும்; தாமதத்திற்காக கூடுதல் ஃபித்யா இல்லை என்று குதூரி குறிப்பிடுகிறார்.