குதூரியின் ஸவ்ம் 8/12 — கர்ப்பம், பாலூட்டல், முதுமை மற்றும் மரணம்
கர்ப்பிணி மற்றும் பாலூட்டும் பெண்
தமக்கோ குழந்தைக்கோ தீங்கு ஏற்படும் என்று அஞ்சும் கர்ப்பிணியும் பாலூட்டும் பெண்ணும் நோன்பை விடலாம். பின்னர் களா செய்ய வேண்டும்; ஹனஃபி மத்ஹபில் அவர்களுக்கு கூடுதலாக ஃபித்யா இல்லை என்று குதூரி கூறுகிறார்.
தஜ்ரீத் மஸ்அலா 378 இதையே தெளிவாகப் பதிவு செய்கிறது: தமக்காக அஞ்சினாலும் குழந்தைக்காக அஞ்சினாலும் களா மட்டும், ஃபித்யா இல்லை. களா செய்ய இயலும் நிலை மீண்டும் வரும் என்ற காரணத்தால், நோயாளி மற்றும் பயணியைப் போலவே இந்தத் தீர்ப்பு அமைக்கப்படுகிறது.
முதுமையால் நிரந்தர இயலாமை
மீண்டும் நோற்கும் சக்தி கிடைக்கும் எதிர்பார்ப்பு இல்லாத மிக முதியவர் நோன்பை விடலாம். ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு ஏழைக்கு கஃப்பாராவில் உணவளிக்கும் அளவுப்படி உணவளிக்க வேண்டும் என்று மத்ன் கூறுகிறது.
குதூரி தொடர்ந்து அளவை விளக்குகிறார்: கோதுமையில் அரை ஸாஃ; பேரீச்சம் அல்லது வார்கோதுமையில் ஒரு ஸாஃ. இவை ஃபிக்ஹ் அளவுகள்; இன்றைய உள்ளூர் எடை/மதிப்பை தகுதியான உள்ளூர் முஃப்தி அல்லது நிறுவனம் நிர்ணயிக்க வேண்டும்.
தற்காலிக நோயாளியை நிரந்தர முதியவருடன் ஒன்றாக்கக்கூடாது. குணமடையும் நம்பிக்கை உள்ளவரின் அடிப்படை பொறுப்பு களா; ஃபித்யா மட்டும் கொடுத்தால் கடமை நீங்காது.
களா பொறுப்புடன் இறந்தவர்
ஒருவர் களா செய்யும் வாய்ப்பு பெற்றும் செய்யாமல் இறந்து, தமது சொத்திலிருந்து உணவளிக்க வசீய்யத் செய்திருந்தால், அவருடைய வலி ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு ஏழைக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவு உணவளிப்பார்.
தஜ்ரீத் மஸ்அலா 384, உயிரோடு இருந்தபோது களாவைத் தாமதித்தவருக்குப் பதிலாக வலி நேரடியாக நோன்பு நோற்பது ஹனஃபி தீர்ப்பில் செல்லாது என்று விவாதிக்கிறது. எனவே “அவருக்குப் பதிலாக நான் நோற்கிறேன்” மற்றும் “வசீய்யத்தின் படி உணவளிக்கிறேன்” இரண்டும் ஒரே செயல் அல்ல.
வசீய்யத் இல்லாத நிலை
மத்னின் சொல் வசீய்யத்தை முன்வைக்கிறது. வாரிசுச் சொத்தின் அளவு, மூன்றில் ஒரு பங்கு, வாரிசுகளின் அனுமதி போன்ற விவரங்கள் வசீய்யத் ஃபிக்ஹுடன் தொடர்புடையவை; தனிப்பட்ட வழக்கில் முஃப்தியின் ஆலோசனை தேவை.