இமாம் குதூரியின் தொழுகை ஃபிக்ஹ் 13/22 — நோயாளியின் தொழுகை
மத்னின் தமிழாக்கம்
நோயாளிக்கு நிற்க இயலாவிட்டால் அமர்ந்து ருகூஃ–சுஜூத் செய்து தொழுவார். ருகூஃ–சுஜூத் செய்ய இயலாவிட்டால் தலையால் சைகை செய்வார்; சுஜூதின் சைகையை ருகூஃவைவிடத் தாழ்த்த வேண்டும். சுஜூத் செய்வதற்காக முகத்துக்கு முன் பொருளை உயர்த்தக்கூடாது.
அமரவும் இயலாவிட்டால் முதுகில் படுத்து, கால்களை கிப்லா நோக்க வைத்து, ருகூஃ–சுஜூதுக்கு தலைச் சைகை செய்வார். பக்கவாட்டில் படுத்து முகத்தை கிப்லாவை நோக்கி சைகை செய்தாலும் செல்லும்.
தலையால் சைகை செய்யவும் இயலாவிட்டால் தொழுகையைத் தாமதிப்பார்; கண், புருவம் அல்லது மனதால் சைகை செய்து தொழுவதாக மத்ன் ஏற்கவில்லை. நிற்க இயன்றும் ருகூஃ–சுஜூத் செய்ய இயலாதவருக்கு நிற்பது கட்டாயமில்லை; அமர்ந்து சைகையால் தொழலாம்.
ஆரோக்கியமாக நின்று தொழுகையைத் தொடங்கிய பின் நோய் ஏற்பட்டால், இயல்புக்கு ஏற்ப அமர்ந்து ருகூஃ–சுஜூத் செய்து, அது இயலாவிட்டால் அமர்ந்து சைகையால், அதுவும் இயலாவிட்டால் படுத்து முடிப்பார். சைகையால் தொழத் தொடங்கிய பின் உண்மையான ருகூஃ–சுஜூத் செய்ய வலிமை வந்தால் தொழுகையை மறுதொடக்கம் செய்வார்.
மயக்கத்தால் ஐந்து தொழுகைகள் அல்லது அதற்குக் குறைவாகத் தவறினால் நலம் பெற்ற பின் களா செய்வார். அதைவிட அதிகம் தவறினால் களா இல்லை.
அத்-தஜ்ரீத் ஆதரவு
மஸ்அலாக்கள் 144–147 நின்று ருகூஃ–சுஜூத் செய்ய இயலாமை, முதுகில் படுக்கும் திசை, தொழுகைக்குள் வலிமை திரும்புதல், நோய் குணமாவதற்காக படுத்து தொழுதல் ஆகியவற்றை ஆராய்கின்றன. 197–199 சைகையிலிருந்து முழு ருகூஃ–சுஜூதுக்கு மாறுதல் மற்றும் சைகையால் தொழுபவரைப் பின்பற்றும் எல்லைகளைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன.