குதூரியின் ஸவ்ம் 3/12 — நோன்பின் நேரமும் அடிப்படை அர்த்தமும்
நேர வரம்பு
நோன்பின் நேரம் இரண்டாம் விடியல் — ஃபஜ்ருஸ் ஸாதிக் — உதிப்பதிலிருந்து சூரியன் மறையும் வரை. முதல் வெண்மை செங்குத்தாகத் தோன்றி மறைவது ஃபஜ்ருஸ் காஸிப்; அது தொடக்க நேரமல்ல. கிழக்கு வானில் அகலமாகப் பரவும் உண்மையான விடியலே தொடக்கம்.
ஷரீஅத் வரையறை
பகல் நேரத்தில் உணவு, பானம் மற்றும் உடலுறவிலிருந்து நிய்யத்துடன் விலகியிருப்பதே நோன்பு என்று குதூரி சுருக்குகிறார். வெளிப்புறத் தவிர்ப்புடன் வணக்க நிய்யத் சேர்ந்தால்தான் அது ஷரீஅத் ஸவ்ம் ஆகிறது.
மறதியால் உண்ணுதல் அல்லது பருகுதல்
நோன்பாளி மறந்து உண்டாலோ பருகினாலோ உடலுறவு கொண்டாலோ நோன்பு முறியாது என்று மத்ன் கூறுகிறது. “மறதி” என்பது உண்மையில் தாம் நோன்பில் இருப்பதை நினைவில் கொள்ளாத நிலை; நினைவு வந்தவுடன் உடனே நிறுத்த வேண்டும்.
முறிக்காத செயல்கள்
குதூரி வரிசைப்படுத்தும் சில நிலைகள்:
- தூக்கத்தில் விந்து வெளியேறுதல்;
- பார்வையால் மட்டும் விந்து வெளியேறுதல்;
- எண்ணெய் பூசுதல்;
- ஹிஜாமா செய்தல்;
- கண் சுர்மா இடுதல்;
- விந்து வெளிவராத முத்தம்.
இவை அனைத்தும் வயிறு அல்லது மூளை என மத்ன் விவாதிக்கும் உட்பாதைக்கு பொருள் சென்றது உறுதியாகாததால், அல்லது செயல் தன்னிச்சையாக நோன்பை முறிக்கும் வகையில் இல்லாததால், நோன்பை முறிக்காது.
மயக்கம்
இரவில் நிய்யத் செய்தவர் முழு பகலும் மயக்கத்தில் இருந்தாலும் நோன்பு செல்லும் என்று தஜ்ரீத் மஸ்அலா 379 கூறுகிறது. ஆனால் பைத்தியநிலை தொடர்பான களா விதி தனியாக வரும்; இரண்டையும் ஒன்றாக்கக் கூடாது.
மிஸ்வாக்
நாளின் தொடக்கத்திலும் இறுதியிலும் நோன்பாளிக்கு மிஸ்வாக் முஸ்தஹப் என்று தஜ்ரீத் மஸ்அலா 390 குறிப்பிடுகிறது. “பிற்பகலில் மிஸ்வாக் செய்யக்கூடாது” என்பது இந்த ஹனஃபி உரையின் தீர்ப்பு அல்ல.
உள்ள எண்ணம் மட்டும்
நோன்பிலிருந்து வெளியேற வேண்டும் என்று உள்ளத்தில் எண்ணியதனால் மட்டும் நோன்பு முறியாது; முறிக்கும் செயல் நிகழ வேண்டும் என்று தஜ்ரீத் மஸ்அலா 395 கூறுகிறது. இருப்பினும் கடமையான வணக்கத்தை கைவிடும் உறுதி பாவநிலையை ஏற்படுத்தலாம்; செல்லுபடியாகும் நிலை மற்றும் ஒழுக்கப்பொறுப்பு இரண்டும் வேறு.